Ήττα σοκ για την ομάδα μας στις καθυστερήσεις του αγώνα από την Δόξα Δράμας που όπως είναι λογικό φέρνει αναστάτωση και γκρίνια πάνω που τα πράγματα διοικητικά φαίνεται να ηρεμούν. Σε ένα παιχνίδι σχεδόν ίδιο με όλα τα προηγούμενα. Τόσο αυτά στα οποία καταφέραμε να φύγουμε νικητές όσο και με αυτά που αφήσαμε βαθμούς πίσω. Ίδιος τρόπος αντιμετώπισης, ίδια αγωνιστική φιλοσοφία, ίδια λάθη και όταν δεν έχεις την τύχη με το μέρος σου ίδιο αρνητικό αποτέλεσμα.

Όπως και στα προηγούμενα ανεπιτυχή αποτελέσματα της ομάδος μας δεν θα αναδείξουμε τους αντιπάλους μας σε ποιοτικούς παικταράδες και ούτε θα ισοπεδώσουμε και τους παίκτες μας για τους περισσότερους από τους οποίους ισχύει το αυτά μπορούν αυτά κάνουν... Σε αυτή την κατηγορία όπως και στην Football League αγωνιστικά 2 είναι οι τρόποι για να πάρεις την νίκη. 1) Να έχεις ένα δυνατό σύνολο με ποιοτικούς(αναλογικά) και έμπειρους παίκτες ή 2) Με άναρχο ποδόσφαιρο και περίσσιο τσαμπουκά να προσπαθήσεις την υπεροχή σου να την μεταφράσεις σε γκολ. Για κακή μας τύχη όμως ο προπονητής-μάνατζερ προτίμησε να κάνει του κεφαλιού και να επιλέξει να στήσει μια ομάδα που θα βασίζεται στην ποιότητα, στην τεχνική και στην εμπειρία της χωρίς όμως να έχει το κατάλληλο υλικό για να το κάνει. Κάπως έτσι εξηγείται το ότι ο ΑΡΗΣ αν και έχει την καθολική  υπεροχή και μπόλικα στημένα γύρω από την αντίπαλη εστία σπάνια καταφέρνει να απειλήσει. Προσπαθεί να παίξει με την μπάλα κάτω, να "τρυπήσει" την αντίπαλη άμυνα ώστε να βγει κάποιος παίκτης σε προφανή θέση για γκολ. Όταν επί της ουσίας ο μοναδικός παίκτης που είναι ικανός να τα κάνει όλα αυτά είναι ο Πόι. Σε όλη αυτήν την φλυαρία οι αντίπαλοι μας απαντάνε μαζική άμυνα, σκληρό παιχνίδι και αντεπιθέσεις φωτιά με αποτέλεσμα να έρθουν ήττες όπως η σημερινή, αυτή με τον Καμπανιακό και η παρολίγο ήττα με τον ίδιο τρόπο με τους Αμπελόκηπους. Αντί λοιπόν να αποκτηθούν έμπειροι παίκτες σαν τον Σιαλμά, τον Μπούντιμιρ, τον Καπάνταη, τον Πρίττα, τον Γώγολο, τον Σφακιανάκη και άλλους ο κ.Καλαϊτζίδης προτίμησε να προσπαθήσει να αναδείξει άπειρους και μέτριους  αθλητές σε πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια ομάδα με πολύ βαριά φανέλα όπως είναι ο ΑΡΗΣ. 

Αν και πάντα προτιμώ να μην μένω στο τελικό αποτέλεσμα εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά μιας και μιλάμε για τον ΑΡΗ στην Γ Εθνική. Όσο καλό ποδόσφαιρο και αν καταφέρεις κάποια στιγμή να παίξεις κανείς δεν θα αναπολεί αυτές τις στιγμές. Το μόνο που ενδιαφέρει όλο τον κόσμο του ΑΡΗ είναι να έρθουν πάση θυσία οι νίκες που θα μας εξασφαλίσουν την άνοδο. Όλα τα υπόλοιπα είναι ασήμαντες λεπτομέρειες ανάξιες αναφοράς. Τοπαλίδης και Κάμπος είναι 2 ονόματα που για τον ΑΡΗ της Γ Εθνικής μου ακούγονται πολύ καλά. Ιδίως αυτό του κ.Τοπαλίδη σε μια θέση με αρκετές αρμοδιότητες. Η αλλαγή φιλοσοφίας και νοοτροπίας στο αγωνιστικό κρίνεται απαραίτητη τη δεδομένη χρονική στιγμή. Τουλάχιστον αν θέλουμε να παραμείνουμε κοντά στη κορυφή μέχρι τον Ιανουάριο όπου με την προσθήκη του Σανιά αλλά και άλλων έμπειρων και πιο ποιοτικών παικτών να μην ζορίζεται τόσο πολύ για να φθάνει στη νίκη...

ΥΓ. Όταν  όλο το καλοκαίρι οι "σωτήρες"  έβγαζαν ανακοινώσεις στήριξης στη διοίκηση Στεφανίδη, έπλεκαν το εγκώμιο του Καλαϊτζίδη και  επικεντρωνόντουσαν σε δικαστικές μάχες αντί να φωνάξουν για τα αυτονόητα που ΔΕΝ γινόντουσαν κατά την καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδο και την προετοιμασία στη Βουλγαρία αυτά παθαίνεις... 

ΥΓ2. Ας προσευχηθούμε όλοι μαζί αυτή τη φορά με Γαλανό - Ζουμπουρίδη στο διοικητικό και  Κάμπος - Τοπαλίδη στο αγωνιστικό το restart να πιάσει...

ΥΓ3. Το τελικό αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει. Όταν όμως κρίνουμε την εικόνα της ομάδος αυτό δεν πρέπει να γίνεται με βάση το τελικό αποτέλεσμα. Ακόμη και στα παιχνίδια που κερδίσαμε οι αδυναμίες και τα λάθη ήταν ολοφάνερα.Πρέπει να νιώσουμε και άλλες πικρές ήττες για να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα?